ای خدای من، آیا اگر کسی تو را بخواند بر او رحمت میآوری تا در دعا بکوشم؟ یا کسی را که به درگاهت بنالد میآمرزی تا در گریه شتاب نمایم؟ یا از کسی که از سرِ فروتنی صورت به خاک درگاهت بساید در میگذری؟ یا کسی را که به پیشگاهت از سرِ اعتماد از فقر و نداری خود شکوه کند بینیاز میگردانی؟
شرح دعای شانزدهم صحیفه سجادیه آمرزش خواهی از گناهان
نوع مستند : نشریه
کلید واژه :
چکیده :عالم ملکوت سراسر حیات و علم است،"وإنّ الدّار الاخرة لهی الحیوان” خداوند تعالی به مقتضای ربوبیّت خود برای تربیت بشر و رساندن او به کمال شایستۀ خویش، هم خود را به بشر شناسانده و هم یک سلسله عبادات ووظایف اخلاقی برای بشر معین فرموده است تا انسان در سایۀ عمل به آن عبادات و مناجات و کسب وظایف اخلاقی به کمالی که برای آن آفریده شده است برسد. مناجات با خداوند دریچه ای است بسوی عالم ملکوت وعروج او درکسب معارف اسلامی و در این بین امام سجاد(ع) در مناجات شانزدهم می فرماید:"خداوند تعالی فریاد رس گناهکاران ، پناه بیچارگان ، پناه درماندگان و صاحب رحمانیّت است که استغاثه گناهکاران را با رحمت خود پاسخ می دهد.خداوند تعالی صاحب عظمت و بزرگی است که انسان خطاکار(آن هنگام که اشتباه و خطا وسیئات در زندگیش غالب شده و مانند کرم ابریشم از سلسله های شهوات و آمال برخود تنیده و یک سره از عالم غیب و محفل انس چشم بریده است) از خوف پروردگارش جز تضّرع و زاری در برابرش راه دیگری ندارد “.
1522323889_.pdf