« شرح دعای پانزدهم صحیفه سجادیه - شناخت اندوها و بلاها وبیماریها | خدایا به من لذّت عافیت را بچشان » |
سال نو شد در روز شهادت امام هادی(ع)؛ امّا دلم گرفته - دلم شاد نیست تا آقا نیاید دلم شاد نمی شود . هیچ چیز بار اندوه دوری از امام زمانم را از دوش بر نمی دارد پس شروع کردم به خواندن دعای شانزدهم صحیفه سجادیه که مناجاتی با خدا داشته باشم ، بلکه روحم جلا یابد . قسمتی را با ترجمه برایتان می فرستم امیدوارم شما هم همچنان در محفل امام سجاد (ع) باشید تا دلتان آرامش یابد.
وَ یَا مَنْ إِلَی ذِکْرِ إِحْسَانِهِ یَفْزَعُ الْمُضْطَرُّونَ وَ یَا مَنْ لِخِیفَتِهِ یَنْتَحِبُ الْخَاطِئُونَ
وای که بیچارگان به یادآوری احسانت پناه میبرند،ای که خطاکاران از بیم تو به شدت گریه میکنند،
یَا أُنْسَ کُلِّ مُسْتَوْحِشٍ غَرِیبٍ ،ای همدم هر وحشتزده دور از وطن،
وَ یَا فَرَجَ کُلِّ مَکْرُوبٍ کَئِیبٍ ،ای گشایش هر اندوهگین دلشکسته،
وَ یَا غَوْثَ کُلِّ مَخْذُولٍ فَرِیدٍ،،ای فریادرس هر درمانده تنها،
، وَ یَا عَضُدَ کُلِّ مُحْتَاجٍ طَرِیدٍای مددکار هر محتاج رانده شده
أَنْتَ الَّذِی وَسِعْتَ کُلَّ شَیْءٍ رَحْمَهً وَ عِلْماً، تویی که رحمت و دانشت همه چیز را فرا گرفته،
وَ أَنْتَ الَّذِی جَعَلْتَ لِکُلِّ مَخْلُوقٍ فِی نِعَمِکَ سَهْماً، تویی که هر آفریده را از نعمتهایت بهرهای مقرر فرمودهای،
وَ أَنْتَ الَّذِی عَفْوُهُ أَعْلَی مِنْ عِقَابِهِ، تویی که عفوت بر عقابت غلبه دارد،
وَ أَنْتَ الَّذِی تَسْعَی رَحْمَتُهُ أَمَامَ غَضَبِهِ . و تویی که مهرت پیشاپیش غضبت در حرکت است،
وَ أَنْتَ الَّذِی عَطَاؤُهُ أَکْثَرُ مِنْ مَنْعِهِ؛ و تویی که عطایت از منعت بیشتر است،
. وَ أَنْتَ الَّذِی اتَّسَعَ الْخَلَائِقُ کُلُّهُمْ فِی وُسْعِهِ . و تویی که پهنه رحمت و مهرت همه آفریدگان را فراگرفته،
وَ أَنْتَ الَّذِی لَا یَرْغَبُ فِی جَزَاءِ مَنْ أَعْطَاهُ ؛و تویی که چون نعمت به کسی مرحمت کنی چشم پاداش از او نداری،
وَ أَنْتَ الَّذِی لَا یُفْرِطُ فِی عِقَابِ مَنْ عَصَاهُ . و تویی که در کیفر عاصیان افراط نمی کنی و اعتدال را رعایت می کنی،
فرم در حال بارگذاری ...